maandag 16 december 2013

De laatste dagen

Het zijn nu echt wel de laatste dagen die ik hier in Spanje doorbreng. Ik moet zeggen dat de drie maanden snel voorbij zijn gegaan. Drie maanden lijken misschien enorm lang, maar kijk, binnen enkele dagen is het zover, het zit er op. Dat wil zeggen dat dit ook mijn laatste blogbericht kan zijn waarin ik graag eens een globaal beeld geef over wat ik heb ervaren, als dit alles aan mijn verwachting voldeed...

Het was een super ervaring, dat zeker. Ik heb hier enorm veel geleerd, zowel de taal, als het omgaan met andere mensen en de Spaanse cultuur. In de volledige periode dat je hier bent, wordt je automatisch in het Spaanse leven getrokken. En dat is net het leuke, om eens drie maanden helemaal anders te leven. Nu ja, helemaal anders misschien niet, maar je merkt toch wel duidelijke verschillen, en sowieso is de taal al een heel belangrijke factor. De bedoeling was toch om na de periode vlot Spaans te kunnen spreken en ik denk dat ik daarin geslaagd ben. Of toch al zeker voldoende om mij te kunnen uitdrukken. Wat daar zeker bij geholpen heeft, is dat ik van het begin tot het einde alleen maar Spaans heb gesproken, met uitzondering natuurlijk wanneer ik praatte met vrienden of familie uit België.

De laatste dagen wordt er mij wel af en toe gevraagd als hetgeen wat ik verwachtte van Spanje en het project hetzelfde is als het werkelijk is. Wel ja, eigenlijk moet ik over de hele lijn zeggen dat ik het mij niet anders had voorgesteld. Niet overschat, niet onderschat. Ik ben alleszins zeer blij dat ik de kans gekregen heb dit te doen en zeker iedereen aanraad het ook eens te proberen. Ik denk dat ik ook van geluk mag sprekendat ik in een fantastisch gastgezin terecht ben gekomen, dat de school enorm sympathiek wasen de mensen in het algemeen zeer vriendelijk zijn.

Bedankt aan iedereen die dit heeft helpen waar maken! 




De verdad, son los últimos días que estoy en España. Tengo que decir que los tres meses han pasado rápido. Quizá, tres meses parecen mucho tiempo, pero bueno, en algunos días ya está, volveré a Bélgica. También quiere decir, que puede ser mi último artículo en el blog. Me gustaría dar una imagen global de lo que he experimentado, si todo ha satisfecho a mis esperanzas...

Es una experiencia estupenda. He aprendido muchísimo, tanto el idioma extranjero, como tratar a otra gente y la cultura española. En el periodo entero, te adaptas automaticamente en la vida española. Y eso es agradable, vivir totalmente diferente durante tres meses. O vale, totalmente diferente no es, pero si notas diferencias claras y en todas las formas, el idioma es un factor muy importante. Mi objeto era de hablar el español con soltura después del periodo y creo que lo he conseguido, porque desde el principio hasta el final, solo he hablado en español, excepto cuando hablé con mi familia o amigos de Bélgica.

Los últimos días, hay gente que a veces me pregunta si eso es lo que esperaba de España y del proyecto. Y tengo que decir que no me imaginé nada diferente. No lo subestimé, ni sobrestimé. En todos los aspectos estoy muy contento de haber recibidoesta oportunidad y recomiendo a todo el mundo de probarlo también. También tengomucha suerte con mi familia española, el instituto era muy agradable y la gente en general es muy amable.

¡Gracias a todos los que me ayudaron a realizar esto!

vrijdag 6 december 2013

Over bombo's en meer

Het is officieel, er schieten nog maar twee weken over, want woensdag 18 december keer ik terug naar België. Ik heb wel zin om opnieuw in Aalter te zijn. Niet tegenstaande dat ik het hier ook zal missen. In drie maand gebeurd er wel wat en plots verlies je dat dan eigenlijk allemaal weer. Zowel je gastgezin, waar je dag en nacht bij bent, als vrienden en school, die toch ook een belangrijke rol hebben gespeeld in het hele avontuur.

Vorige week zondag, ben ik naar een museum geweest, hier in Tomelloso. Een museum, dat de geschiedenis van Tomelloso toonde, over hoe het er aan toe ging, zovele jaren terug. Wat zeer typisch is voor Tomelloso zijn de bombo's. In mijn vorige bericht toonde ik daar al een foto van, maar hier dus de uitleg. Een bombo is een constructie, een soort van een hut. Hij is cirkel of ellipsvormigen is helemaal gebouwd van platte gladde stenen, zonder enig gebruik van mortel of dergelijken. Daar verbleven vroeger de herders en boeren samen met hun vee, in de bombo. In de bombo zelf was er een keuken aanwezig, evenals een schoorsteen en een bed van steen, wat ook gebruikt werd als bank, tafel...

Deze zondag, 1 december, was er een concert van 'La Unión Musical de Tomelloso'. Iedereen die het concert bijwoonde kon voeding meenemen voor Cáritas. Dat is een internationale hulporganisatie die dus ook in Tomelloso plaatsvindt. De organisatie richt zich tegen armoede en sociale ongelijkheden. Ook op school was er eerder al een inzamelactie.

Ondertussen zijn ook de Spaanse leerlingen zeer enthousiast aan het worden, want binnen iets meer dan een maand komen zij naar België.


Solo quedan dos semanas, porque el día 18 de diciembre vuelvo a Bélgica. Tengo ganas de estar en Aalter de nuevo, pero también Tomelloso lo echaré de menos. Durante tres meses, pasa mucho y en realidad, en una vez pierdes todo. Tanto tu familia española, con quién estás día y noche, como tus amigos y el instituto, que también tienen una importancia en la aventura.
 
Domingo, el 24 de noviembre, fui a un museo, aquí en Tomelloso. Un museo, que muestra la historia de Tomelloso, que hizieron aquí, hace tantos años. Algo muy típico de Tomelloso, son los bombos. En mi articulo anterior, ya mostré una foto, pero ahora la explicación. Un bombo es una construcción circular o elíptico y es construido por piedras planas, sin cemento. Antes, los labradores y pastores vivían dentro de los bombos con su ganado. Dentro, hay una cocina, chimenea y camastros con base de piedra.
 
El domingo pasado hubo un concierto de la Unión Musical de Tomelloso. Todos los asistentes podían donar alimentos a Cáritas. Eso es una organización internacionalque también tiene lugar en Tomelloso. La organización se dedica al combate contra la pobreza, la intolerancia y la discriminación.
 
Mientras, los alumnos españoles tienen ganas de venir a Bélgica, porque solo queda un més.