maandag 16 december 2013

De laatste dagen

Het zijn nu echt wel de laatste dagen die ik hier in Spanje doorbreng. Ik moet zeggen dat de drie maanden snel voorbij zijn gegaan. Drie maanden lijken misschien enorm lang, maar kijk, binnen enkele dagen is het zover, het zit er op. Dat wil zeggen dat dit ook mijn laatste blogbericht kan zijn waarin ik graag eens een globaal beeld geef over wat ik heb ervaren, als dit alles aan mijn verwachting voldeed...

Het was een super ervaring, dat zeker. Ik heb hier enorm veel geleerd, zowel de taal, als het omgaan met andere mensen en de Spaanse cultuur. In de volledige periode dat je hier bent, wordt je automatisch in het Spaanse leven getrokken. En dat is net het leuke, om eens drie maanden helemaal anders te leven. Nu ja, helemaal anders misschien niet, maar je merkt toch wel duidelijke verschillen, en sowieso is de taal al een heel belangrijke factor. De bedoeling was toch om na de periode vlot Spaans te kunnen spreken en ik denk dat ik daarin geslaagd ben. Of toch al zeker voldoende om mij te kunnen uitdrukken. Wat daar zeker bij geholpen heeft, is dat ik van het begin tot het einde alleen maar Spaans heb gesproken, met uitzondering natuurlijk wanneer ik praatte met vrienden of familie uit België.

De laatste dagen wordt er mij wel af en toe gevraagd als hetgeen wat ik verwachtte van Spanje en het project hetzelfde is als het werkelijk is. Wel ja, eigenlijk moet ik over de hele lijn zeggen dat ik het mij niet anders had voorgesteld. Niet overschat, niet onderschat. Ik ben alleszins zeer blij dat ik de kans gekregen heb dit te doen en zeker iedereen aanraad het ook eens te proberen. Ik denk dat ik ook van geluk mag sprekendat ik in een fantastisch gastgezin terecht ben gekomen, dat de school enorm sympathiek wasen de mensen in het algemeen zeer vriendelijk zijn.

Bedankt aan iedereen die dit heeft helpen waar maken! 




De verdad, son los últimos días que estoy en España. Tengo que decir que los tres meses han pasado rápido. Quizá, tres meses parecen mucho tiempo, pero bueno, en algunos días ya está, volveré a Bélgica. También quiere decir, que puede ser mi último artículo en el blog. Me gustaría dar una imagen global de lo que he experimentado, si todo ha satisfecho a mis esperanzas...

Es una experiencia estupenda. He aprendido muchísimo, tanto el idioma extranjero, como tratar a otra gente y la cultura española. En el periodo entero, te adaptas automaticamente en la vida española. Y eso es agradable, vivir totalmente diferente durante tres meses. O vale, totalmente diferente no es, pero si notas diferencias claras y en todas las formas, el idioma es un factor muy importante. Mi objeto era de hablar el español con soltura después del periodo y creo que lo he conseguido, porque desde el principio hasta el final, solo he hablado en español, excepto cuando hablé con mi familia o amigos de Bélgica.

Los últimos días, hay gente que a veces me pregunta si eso es lo que esperaba de España y del proyecto. Y tengo que decir que no me imaginé nada diferente. No lo subestimé, ni sobrestimé. En todos los aspectos estoy muy contento de haber recibidoesta oportunidad y recomiendo a todo el mundo de probarlo también. También tengomucha suerte con mi familia española, el instituto era muy agradable y la gente en general es muy amable.

¡Gracias a todos los que me ayudaron a realizar esto!

vrijdag 6 december 2013

Over bombo's en meer

Het is officieel, er schieten nog maar twee weken over, want woensdag 18 december keer ik terug naar België. Ik heb wel zin om opnieuw in Aalter te zijn. Niet tegenstaande dat ik het hier ook zal missen. In drie maand gebeurd er wel wat en plots verlies je dat dan eigenlijk allemaal weer. Zowel je gastgezin, waar je dag en nacht bij bent, als vrienden en school, die toch ook een belangrijke rol hebben gespeeld in het hele avontuur.

Vorige week zondag, ben ik naar een museum geweest, hier in Tomelloso. Een museum, dat de geschiedenis van Tomelloso toonde, over hoe het er aan toe ging, zovele jaren terug. Wat zeer typisch is voor Tomelloso zijn de bombo's. In mijn vorige bericht toonde ik daar al een foto van, maar hier dus de uitleg. Een bombo is een constructie, een soort van een hut. Hij is cirkel of ellipsvormigen is helemaal gebouwd van platte gladde stenen, zonder enig gebruik van mortel of dergelijken. Daar verbleven vroeger de herders en boeren samen met hun vee, in de bombo. In de bombo zelf was er een keuken aanwezig, evenals een schoorsteen en een bed van steen, wat ook gebruikt werd als bank, tafel...

Deze zondag, 1 december, was er een concert van 'La Unión Musical de Tomelloso'. Iedereen die het concert bijwoonde kon voeding meenemen voor Cáritas. Dat is een internationale hulporganisatie die dus ook in Tomelloso plaatsvindt. De organisatie richt zich tegen armoede en sociale ongelijkheden. Ook op school was er eerder al een inzamelactie.

Ondertussen zijn ook de Spaanse leerlingen zeer enthousiast aan het worden, want binnen iets meer dan een maand komen zij naar België.


Solo quedan dos semanas, porque el día 18 de diciembre vuelvo a Bélgica. Tengo ganas de estar en Aalter de nuevo, pero también Tomelloso lo echaré de menos. Durante tres meses, pasa mucho y en realidad, en una vez pierdes todo. Tanto tu familia española, con quién estás día y noche, como tus amigos y el instituto, que también tienen una importancia en la aventura.
 
Domingo, el 24 de noviembre, fui a un museo, aquí en Tomelloso. Un museo, que muestra la historia de Tomelloso, que hizieron aquí, hace tantos años. Algo muy típico de Tomelloso, son los bombos. En mi articulo anterior, ya mostré una foto, pero ahora la explicación. Un bombo es una construcción circular o elíptico y es construido por piedras planas, sin cemento. Antes, los labradores y pastores vivían dentro de los bombos con su ganado. Dentro, hay una cocina, chimenea y camastros con base de piedra.
 
El domingo pasado hubo un concierto de la Unión Musical de Tomelloso. Todos los asistentes podían donar alimentos a Cáritas. Eso es una organización internacionalque también tiene lugar en Tomelloso. La organización se dedica al combate contra la pobreza, la intolerancia y la discriminación.
 
Mientras, los alumnos españoles tienen ganas de venir a Bélgica, porque solo queda un més. 

maandag 25 november 2013

Fototijd

In dit artikel toon ik enkele foto's die ik gedurende de hele tijd al heb gemaakt.
En este articulo muestro algunas fotos que he sacado durante todo el tiempo.

Aankomst in Madrid
Llegada en Madrid





Koninklijk Paleis van Madrid
Palacio Real de Madrid




Fietsen in Ruidera
Ir en bicicleta en Ruidera



Schapen in Ruidera
Ovejas en Ruidera



Ambachtsman in Toledo
Artesano en Toledo

Centrale fontein in Tomelloso
Fuente central en Tomelloso



Man als Don Quichote in Ruidera
Hombre como Don Quixote en Ruidera


Panorama in Alicante
Panorama en Alicante

Las Tablas de Daimiel

Bombo (Info in volgend artikel,
información en articulo siguiente)

Eerste tekeningen door Antonio Lopez Torres
Primeros dibujos de Antonio Lopez Torres


Comenius IPM training in Madrid
Entrenamiento Comenius IPM en Madrid


zondag 17 november 2013

De laatste maand wordt ingezet

Al 2 maanden zijn gepasseerd. Het ging snel. Voor ik het weet gaat het avontuur Comenius voorbij zijn. Wat een vaag idee was eens naar het buitenland te gaan, is binnen een maand gedaan.  Maar het is een mooie tijd om op terug te kijken. Ik had nooit kunnen denken dat ik het echt zou  doen, zo drie maand weg zijn, maar ben toch zeer blij dat ik de kans gekregen heb.

Zoals ik in mijn vorig bericht vertelde ben ik samen met het derde en vierde jaar op uitstap geweest,  donderdag 7 november. In de voormiddag zijn we een theaterstuk gaan bijwonen: Don Juan Tenorio. Moeilijk te verstaan, maar zo blijkt ook voor diegene uit mijn klas. Er werd in het oud Spaans gesproken, wat dus vrij logisch was dat ik het niet echt verstond. In het kort gaat het over een man, Don Juan, wiens leven bestaat uit vrouwen versieren. Telkens hij beslist een einde te maken aan de relatie, voelen de jonge vrouwen zich bespot. Tot één van de vrouwen het hem niet gemakkelijk maakt. In de namiddag kregen we dan een rondleiding in 'Las Tablas de Daimiel'. Een natuurgebied, het kleinste van de 14 in Spanje, bijna 20 km². Het is net zoals de 'Lagunas de Ruidera' een vochtig gebied, wat vrij opvallend is tussen de rest van Castilla La Macha, wat zeer droog is. Naast een natuurdomein is het ook een speciaal vogelbeschermingsgebied. (Zona de especial protección de aves, ZEPA)

Voor de rest blijft het gewone leven hier ook doorgaan. Toetsen voor de Spaanse lessen, leerstof uit Aalter blijven leren en natuurlijk nog steeds genieten van de fantastische kans die ik kreeg. Zondag was er hier in Tomelloso een loopwedstrijd. 'La Carrera contra la violencia de género', waar ik dus aan heb deelgenomen. Op school hangen er altijd thematische tekeningen of creatieve werken, rond bijvoorbeeld Halloween. Deze keer was dat dus rond die dag, op 25 novemeber, tegen geweld tussen man en vrouw of andere relaties als ouders en kind. Aan de loopwedstrijd deden een heel aantal mensen mee van alle leeftijden. Ik denk toch zeker een stuk of 200. We liepen iets meer dan 2 km door het centrum van Tomelloso. Hoeveelste ik werd weet ik niet precies, maar ik het was alleszins eens tof om aan mee te doen.

Ik merk dat het ook al een stuk beter lukt in het Spaans te communiceren. Spaans lezen of horen is geen probleem, dat lukt al behoorlijk goed, het is juist soms wanneer ik zelf spreek dat he niet altijd even gemakkelijk gaat. Maar ik heb nog een maand om te oefenen en het Spaans zal ik zeker niet vergeten, want ook Miguel Ángel, Elena en Paloma zullen komen in januari.


Las Tablas de Daimiel



Ya han pasado 2 meses y han ido muy rápido. La aventura Comenius terminará antes de lo que me esperaba. Lo que era una idea vaga para salir al extranjero termina en un mes. Pero es un tiempo bonito para hacer recuento. Nunca pensé que lo haría, salir durante tres meses, pero estoy contento de haber tenido la oportunidad.

Como dije en el artículo anterior fui a una excursión con tercero y cuarto, el jueves 7 de noviembre. Por la mañana vimos un teatro: Don Juan Tenorio. Era difícil de entenderlo, pero también los otros alumnos lo dijeron. Hablaron una forma antigua del español, así que era lógico que no lo entendiera. La historia va de un hombre, Don Juan, que se dedica a cortejar a las mujeres. Cada vez que decide de terminar su relación, las mujeres se sienten burladas. Alguna vez, una mujer no se lo hizo fácil. Por la tarde, un guía nos enseñó como se componen Las Tablas de Daimiel. Una reserva natural, la más pequeña de las 14 que hay en España, casi 20 km². Es como Las Laguna de Ruidera una zona húmeda, que es notable entre el resto de Castilla la Mancha, que es más seco. También es una zona que protege los pájaros,una zona de especial protección de aves (Zepa).

Por lo demás la vida cotidiana continúa. Exámenes de las asignaturas españolas, estudiar la materia de Aalter y claro disfrutar de la experiencia estupenda. El domingo 10 de noviembre, hubo una carrera en Tomelloso: 'La carrera contra la violencia de género', en la que participé. En el instituto siempre hay dibujos en los pasillos que se refieren a fiestas o acontecimientos de este período. Esta vez al día contra la violencia de género, el 25 de noviembre. Muchas personas de todas las edades participamos en la carrera. Corrimos 2 km y medio por el centro de Tomelloso. Fue muy divertido
participar.

Noto que es más fácil comunicarme en español. Leer y oir no es tan difícil,pero a veces, cuando quiero hablar, es complicado explicarme. Ya tengo un mes para practicar y seguramente no olvidaré el español, además Miguel Ángel, Elena y Paloma vendrán en enero.

¡Ya queda menos para que vengan!

woensdag 6 november 2013

Alicante

Het is al een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb. De tijd gaat snel als het leuk is. Ondertussen ben ik het midden ook al voorbij en zal het al snel tijd worden naar huis te gaan. Vorige week werd er net als in België Halloween, Allerheiligen en Allerzielen gevierd. Nee, er is hier niet iets zoals herfstvakantie, maar we kregen wel enkele dagen vrij. Vrijdag was het dus Allerheiligen en maandag was er ook geen school. Vier dagen weekend dus, waarin ik naar het warme Alicante ben getrokken. Samen met mijn gastgezin voor vier dagen daar verbleven. De gemiddelde warmste temperatuur lag rond de 28 graden denk ik. Je kan misschien wel denken dat ik hier in het warme Spanje zit, maar dat kan alvast gerelativeerd worden wanneer je weet dat  hier in Tomelloso de gemiddelde warmste temperatuur 18 graden is. Blijft warmer dan België, maar het wordt hier zeker ook kouder naarmate de herfst vordert en de winter nadert.

Alicante ligt op een kleine 300 km van Tomelloso. Toch een serieuze afstand, maar in Spanje geeft het hetzelfde gevoel als we vanuit Aalter naar de kust zouden rijden. Hier heb je namelijk lange wegen zonder maar iets van steden of dergelijken te hebben. Veel gewandeld in Alicante, wandelingen door de stad of over het strand. Het is wel een toeristenstad eigenlijk, met heel veel verschillende nationaliteiten. In de hoogte reikt de Mont Benacantil met het Castillo de Santa Bárbara. Alicante ligt in de autonome regio Valencia, waar men Valenciaans spreekt. Het heeft gelijkenissen met het Spaans, maar meer met het Catalaans. Wat een groot verschil is tussen beiden is dat in Valencia (regio), de mensen zeer gemakkelijk overschakelen naar het Spaans en dat men in Catalonië koppiger is in het gebruik van de eigen taal. Voor de rest, is school vandaag dus weer gestart. Donderdag is er een schooluitstap gepland en ook het bijhouden van de leerstof uit België blijft belangrijk. Ik denk dat ik mag terugkijken op al een zeer mooie tijd en dat ik moet blijven genieten. Het einde zal sneller nabij zijn dan dat ik het zal willen!



Miguel Ángel en Lukas



Ya ha pasado algún tiempo desde la última vez que escribí. El tiempo va rápido cuando te diviertes. La mitad de mi aventura ha pasado y falta poco tiempo para volver a Bélgica. La semana pasada la gente celebró Halloween, Todos los Santos y Día de los Difuntos como en Bélgica. Aquí, no hay vacaciones en octubre o noviembre, pero el viernes y el lunes no teníamos que ir al instituto. En los cuatro días, fui a Alicante con mi familia. La temperatura más alta era 28 grados. Puedes decir que estoy en España con un clima muy cálido, aunque en Tomelloso hace más frio con una temperatura de 18 grados. Sigue haciendo más calor que en Bélgica, pero aquí también hace frio cuando el otoño progresa y el invierno se acerca.

La distancia de Tomelloso a Alicante es casi 300 km. Son muchos kilometros, pero es la misma sensación que cuando nosotros vamos de Aalter a la costa. He ido mucho de paseo por la playa y por la ciudad. Alicante es muy turístico con muchas nacionalidades. Hay una montaña, el monte Benacantil, con el Castillo de Santa Bárbara. Se sitúa en la Comunidad Valenciana, donde se habla valenciano. Es parecido al español, pero tiene más semejanzas con el catalán.
Por lo demás, el instituto empezó de nuevo, el jueves voy a una excursión y también tengo que estudiar las asignaturas de Bélgica. Creo que puedo hacer recuento de un tiempo fantástico,  estoy estudiando y me estoy divirtiendo

. ¡Terminará más rápido de lo que pensaba!

donderdag 24 oktober 2013

Waar, met wie en hoe ik hier leef


Er is nu al meer dan een maand gepasseerd. Dringend tijd dus om eens kennis te maken met mijn omgeving.  Waar ik leef, met wie ik leef en hoe ik leef. Ik woon in het Spaanse stadje Tomelloso. Een duplex,  ideaal om in te leven. Misschien heb ik ooit Tomelloso gedefinieerd als een klein dorpje, wel ik kan op zijn minst zeggen dat het groter is dan Aalter. Het heeft alle soorten winkels dat je maar kan wensen. Kledingswinkels, muziekwinkels... Er zijn sportfaciliteiten genoeg en een superomgeving. Bovendien staat Tomelloso ook bekend voor zijn wijnbouw. Dit jaar is er een extra grote productie, door meer druiven, dus meer wijn.
(Hier volgt later waarschijnlijk nog een bericht over)

En ik woon hier dus, met de familie Lara-Sanchez. En ik denk dat we die familie het best kunnen illustreren met een foto, niet waar? Míguel Ángel is de jongen die ook naar België zal komen, 14 januari. Hij houdt van sport en muziek en samen delen we een kamer hier. Dan heb ik ook nog een oudere broer Arturo (18) en een kleinere zus Elena (11). Mijn gastouders zijn zeer zorg- en behulpzaam en houden ook veel van sport. Samen met hen ben ik zondag nog door de natuur gaan fietsen.





Laten we het nog kort even over de gewoontes hebben. Wat toch het meest opvalt is hun dagschema. 's Ochtends sta ik op om 8u ongeveer om kort iets te eten en mij klaar te maken voor school. Die start om 8:30. Er zijn drie lesuren van 55 minuten naeen. Dan volgt er om 11:15 een pauze van een half uur waar er ontbeten wordt. Meestal wordt er een broodje ofzo gegeten, maar dit gewoon op de speelplaats en niet in een refter. Om 11:45 starten de lessen weer, opnieuw drie lesuren van 55 minuten. Dan om 2:30 is school al gedaan (ook de woensdag is er les tot 2:30) waarna we naar huis gaan om te eten. Het middagmaal eigenlijk, wat meestal bestaat uit een voorgerecht, hoofdgerecht  en een dessert. In de namiddag hebben we dan vrij, om te studeren of weg te gaan met vrienden.  Wat er ook wel wordt gedaan is de siësta natuurlijk. Meestal maar een half uurtje slapen, maar ik kan wel al eens een twee uur genieten. Rond 19:00 eten we soms opnieuw iets om de honger te stillen. Pas om 22:00 wordt er avondmaal gegeten.

Tot de volgende!
Lukas





Algo más de un mes ya ha pasado. Tiempo para conocer mi ambiente.
Donde vivo, con quien vivo y como vivo. Puedo decir que vivo en Tomelloso, en Un dúplex, pero ideal para vivir. Durante un tiempo pensé que Tomelloso era un pueblo pequeño,
pero es mayor que Aalter. Tiene todo tipo de tiendas que puedes necesitar: tiendas de ropa, de música... Hay muchas facilidades de desporte y Tomelloso también es famoso por el vino. Este año hay una producción  más grande de lo habitual: Más uvas, más vino. (Probablemente luego voy a escribir otro articulo sobre el vino)

Y aquí vivo, con la família Lara-Sánchez. (Mira la foto ariba). Míguel Ángel es el chico que vendrá a Bélgica. Le encanta la música y los deportes y tenemos una habitación común.
También tengo un hermano mayor Arturo (18) y una hermana menor Elena (11).
Mis padres españoles son muy considerados y también les gUstan los desportes.
Con ellos daré una vuelta en la bicicleta este domingo.

Voy a hablar un poco sobre los costumbres españolas. Por la mañana, me levanto a las ocho para desayunar un poco y para prepararme para el instituto, que empiezo a las ocho y media. Hay tres horas de clase de 55 minutos. Entonces hay el recreo a las once y cuarto de treinta minutos para desayunar. A las doce menos cuarto, de nuevo empiezan tres horas de clase de 55 minutos. Las clases acaban a las dos y media (también el miércoles) cuando vamos a casa para comer. En la tarde podemos estudiar o salir con amigos. También puedes dormir una siesta.
A las diecinueve merendamos y a las veintidos cenamos.

¡Hasta la próxima!
Lukas

dinsdag 15 oktober 2013

Een maand voorbij

Jaja, inderdaad, de eerste maand zit er al op. Maar wat voor een maand was dat.
Ik kan alleen maar zeggen dat wat ik tot nu toe heb meegemaakt, een fantastische ervaring was.
De weken gaan gewoon door alsof ik hier voor altijd ga blijven leven.
Donderdag ben ik met het vijfde en zesde leerjaar meegeweest naar Toledo.
Het was toch maar weer een kans die ik niet kon laten liggen. Op zich heb ik niet echt veel van de
monumenten of de stad gezien. Maar het 'Museo del Ejército' was toch de moeite waard.

Zaterdag was het hier nationale feestdag. 12 oktober 1492, de dag waarop Christoffel Columbus Amerika ontdekte. En ja hoor, we zijn naar Ruidera geweest. Hoe meer ik daar ben, hoe fantastischer ik het vind. Het Spaans begint ook beter te gaan en het is mijn beurt om nederlands te beginnen leren!
Want op 14 januari zullen er drie Spaanse leerlingen naar Aalter komen.